Göçmen Kuşlar (Şiir)

yaşam
avuç dolusu yalnızlıklardır süveydamızda yamanan
anlatır tekil bir kalabalığın hoyrat seslenişini
çocuk yıldızdan biçilmiş ölümleri görüp
kanarım.

bahar gelir,
çiçeklerce akdeniz filizlenir
bir yürek ummanında sürüklenir balıkçılar
uzak bir ihtimaldir fakat
belki bu gök duvarlı zindanı yıkıp
zamana isyankâr bir olta atarlar 

            (kimseler duymaz gidişlerini
            sessizlik de susmaz gidişimi)


bir mısradır,
süzülür yalnızlığımın yanaklarından
sözcüklerle paklanır çocukluğumun hırçın elleri
yumruklanmış duvarlar dile gelirse belki bir gün
anlatırım yıldızların neden odama gömüldüklerini


ölüm ki
yemenisindedir biçare hayatın
gizilgüçtür cesetlenmiş çiçek bahçelerinde
ve sevgilenir ölüm bir akşamüstü apansız
artık kardelenler de yorgundur karanfiller de



sonra
huzur kokar bir kurşun gibi söken şafak
göçmen kuşlar kanatlarına alır beni, bilirim
gökyüzümde ağır ağır seyyan hanım çalar
hasrettendir, sermest olur ansızın hayallerim
kendini çarmıhlayan bir seyyah misali
nilgün’ün de yoluna kuşlar ekerim

            (kimseler duymaz gidişini
            yollar bile yadsır gidişimi)

hüznüm
bir çiy tanesidir sözgömütlerinden dökülen
biraz utangaçtır hem çocuk hem yaşlı
çoğul yalnızlıklardan biçilmiş yolcular gibi
ürkekçe karışlar yerkürenin varoşlarını

ve ben
çocuk yıldızdan biçilmiş ölümleri görüp
kanarım.

 






 



Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Muhalefete Dönük Saldırılar, Paramiliter Yapılanmalar...

Doğa ve İnsan İlişkisi Bağlamında Yabancılaşma

Gençlik Kavganın Neresinde? Devrim Yolunda İdeolojik Mücadele Ve Devrimci Şiddet

Alacakaranlıktaki Ülkemize Bir Bakış | ''Öyle mi Erdoğan?''

Maraş Katliamı (19-26 Aralık 1978)