Parka (Şiir)

Parka

bir zamanlar balon uçurduğum parklardan
nefti yeşili bir parkayla geçiyorum şimdi
ve başım bir partizan kadar mağrur,
çantamda devlet ve ihtilâl
kınımda taşıyorum tüm yasaklı düşünceleri

ben hiç hapse atılmadım
          hiç öldürülmedim
tanımadım yağlı kemendi, celladı
ama tanıdım alın terini, yoksulluğu
benim her sabah selamlaştığım simitçi amca
ihtiyar yaşında bir tezgâh başında öldü
onu arar şimdi şafakleyin göz bebeklerim
                                                       oysa o
                                                    hiç gelmez

bir haber bülteninde mi okudumdu neydi
bir baba kendini yakıyordu açlıktan
ve dolar yüzlü kravatlı adamlar
kayıtsızca o babayı seyrediyordular

tanıdım düşmanı, ölümü, zulmü
ve düştüm birden patika yollara

bir zamanlar balon uçurduğum parklardan
nefti yeşili bir parkayla geçiyorum şimdi
ve başım bir militan kadar mağrur
gözlerimde volkanlar patlamaktadır sanki



Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Muhalefete Dönük Saldırılar, Paramiliter Yapılanmalar...

Doğa ve İnsan İlişkisi Bağlamında Yabancılaşma

Gençlik Kavganın Neresinde? Devrim Yolunda İdeolojik Mücadele Ve Devrimci Şiddet

Alacakaranlıktaki Ülkemize Bir Bakış | ''Öyle mi Erdoğan?''

Maraş Katliamı (19-26 Aralık 1978)