Parka (Şiir)
Parka
bir zamanlar balon uçurduğum
parklardan
nefti yeşili bir parkayla geçiyorum şimdi
ve başım bir partizan kadar mağrur,
çantamda devlet ve ihtilâl
kınımda taşıyorum tüm yasaklı düşünceleri
ben hiç hapse atılmadım
hiç öldürülmedim
tanımadım yağlı kemendi, celladı
ama tanıdım alın terini, yoksulluğu
benim her sabah selamlaştığım simitçi amca
ihtiyar yaşında bir tezgâh başında öldü
onu arar şimdi şafakleyin göz bebeklerim
oysa o
hiç gelmez
bir haber bülteninde mi okudumdu neydi
bir baba kendini yakıyordu açlıktan
ve dolar yüzlü kravatlı adamlar
kayıtsızca o babayı seyrediyordular
tanıdım
düşmanı, ölümü, zulmü
ve düştüm birden patika yollara
bir zamanlar balon uçurduğum
parklardan
nefti yeşili bir parkayla geçiyorum şimdi
ve başım bir militan kadar mağrur
gözlerimde volkanlar patlamaktadır sanki
Yorumlar
Yorum Gönder